Ιστορίες που έγιναν θρύλοι

 

Τέσσερις θαλασσινές, ναυτικές ιστορίες. Με κοινό στοιχείο τη θέληση των πρωταγωνιστών για την επίτευξη ενός στόχου, ο οποίος μπορεί να είναι ένα όνειρο ζωής ή η ίδια η ζωή. Καλύπτουν χρονικά περίπου έναν αιώνα. Ξεκινώντας από την εποχή του εξάντα, περνώντας στους τορπιλισμούς από τα ναζιστικά υποβρύχια, συνεχίζοντας τη δεκαετία του 1960 με τις ψυχροπολεμικές περιπολίες στους ωκεανούς, καταλήγοντας στην εποχή του GPS. Οι πρωταγωνιστές, όλοι Ανδριώτες. Όλοι, λειτούργησαν στο καλύτερο δυνατό. Στο κάλλιστο. Ήταν όλοι «γεμιτζήδες».  

Το βιβλίο «Γεμιτζήδες. Ιστορίες που έγιναν θρύλοι» απευθύνεται σε όλους όσοι μαγεύονται από γεγονότα που αγγίζουν το όριο του εξωπραγματικού, σε όσους γοητεύονται να διαβάσουν θρυλικές ιστορίες οι οποίες δεν είναι και τόσο γνωστές, σε εκείνους που ενδιαφέρονται να ανατρέξουν στον Τύπο μιας άλλης εποχής για να δουν πώς καταγράφηκαν τα γεγονότα.      

 

 

 

                                      βιβλιο B

                                  

 

                                        

  

                               

   

       

                     

                        Ετών 97... Σύγχρονος και διαχρονικός!

 

Της Μανιώς Μάνεση

Μυαλό κοφτερό… Αγάπη για τη ζωή, αστείρευτο χιούμορ και η αφήγηση της δικής του πολύχρονης ιστορίας, με τη χαρακτηριστική βροντερή φωνή του, αποτελεί μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα εμπειρία. Ο ίδιος άλλωστε χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως «Έναν άνθρωπο που θα μπορούσε να ήταν και καινούργιος. Σύγχρονος, διαχρονικός»… «Έκανα πολλά στη ζωή μου», λέει και η συγκίνηση είναι φανερή στη φωνή του.

Γεννημένος το Γενάρη του 1919 στις Στενιές της Άνδρου, σε μια εύπορη οικογένεια με πέντε παιδιά, ο Γιώργης Μπουκουβάλας, έχει ζήσει αλλαγές, ανατροπές, μεταρρυθμίσεις, πόλεμο, κατοχή και φυσικά πολλές θαλασσινές περιπέτειες ως καπετάνιος που ήταν. Όλα ξεδιπλώνονται στις κουβέντες που κάναμε, πότε κάτω από την κληματαριά στο σπίτι του στις Στενιές, πότε στο σπίτι του στην Αθήνα. Τα παιδικά χρόνια στο ανδριώτικο χωριό της δεκαετίας του 1920, έχουν τις αντικειμενικές δυσκολίες της εποχής, αλλά και την ανεμελιά των χρόνων εκείνων. Χαρακτηριστικά στοιχεία στις αφηγήσεις του, η νοσταλγία μιας εποχής που πέρασε ανεπιστρεπτί και η ικανοποίηση για τα πεπραγμένα...

 

 

 

                                               ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑΣ ΑΝΔΡΟΣ

 

                                                Συζητώντας κάτω από την κληματαριά, στην Άνδρο

                                                                           (φωτογραφία από το αρχείο της Μανιώς Μάνεση)

 

        

     

Διαβάστε περισσότερα: ΓΙΩΡΓΗΣ ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑΣ - ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ

                                   Η απόλυτη προσαρμογή στο σήμερα

 

 

Της Μανιώς Μάνεση

 

 

Έχει βιώσει την τεχνολογική επανάσταση του 20ου αιώνα… τη μεταπολεμική κοινωνική μεταμόρφωση… εν τέλει, την ανατροπή και μετεξέλιξη της καθημερινότητας από τη γέννησή του, το 1918, μέχρι σήμερα. Και έχει απόλυτα προσαρμοστεί και ενταχθεί στη σύγχρονη πραγματικότητα.

         Δημήτρης (Τάκης) Πολέμης. Βετεράνος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, απόμαχος πλοίαρχος του εμπορικού ναυτικού, όπως ο ίδιος υπογράφει με τη σφραγίδα του, φανατικός ερευνητής πληροφοριών και στοιχείων για τη ζωή του χωριού του, χρήστης του ίντερνετ!

       Ετών 98! Παραμένει υπερδραστήριος, με πλήθος ενδιαφερόντων, πλούσια συλλογή βιβλίων «μπορεί νάχω 3000 βιβλία… τα έπαιρνα μαζί μου και διάβαζα μέσα στο βαπόρι» και αμείωτη διάθεση για μάθηση. «Έχω μια δασκάλα και έρχεται και μου δείχνει το ίντερνετ…» λέει με κρυφή περηφάνια…

 

Οι συζητήσεις με τον κ. Πολέμη έχουν πάντα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Δεν είναι μόνον οι αφηγήσεις από τα προσωπικά βιώματα μιας εποχής που πέρασε. Το προσωπικό του αρχείο αποτελεί αστείρευτη πηγή πληροφοριών και ντοκουμέντων για τη ζωή του χωριού, στοιχεία τα οποία θέλει να επικοινωνήσει στις επόμενες γενιές. «Έχω τους γεννηθέντες του χωριού τα χρόνια 1847-1917, τους δράσαντες στην Επανάστασιν του 1821...» και πολλά, πολλά ακόμη...

 

Γεννημένος στις Στενιές Ανδρου, σε εύπορη ναυτική τρίτεκνη οικογένεια θυμάται με νοσταλγία τα παιδικά του χρόνια. «Η μάνα ήταν αυστηρή… Δεν είχε χάδια… Φαίνεται ότι ήμουν σκληρό παιδί με έδερνε…» λέει με ένα χαμόγελο για να προσθέσει «ολόκληρη η κοινωνία ήταν αυστηρή. Οι άνδρες λείπανε και οι γυναίκες είχαν ολόκληρη την ευθύνη για το σπίτι και την ανατροφή των παιδιών». Μιλάει με περηφάνια για τη μάνα, η οποία φαίνεται ότι του ενέπνευσε την αγάπη για τη συγκέντρωση και φύλαξη οικογενειακών εγγράφων. «Εχω ένα φάκελο, που έγραφε η μάνα μου το ’50 ‘να φυλαχτεί, είναι το δίπλωμα του παππουλή’».

 

 

 

ΜΕ ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟ gia site

 

                                 Με τη μητέρα του Φρατζεσκούλα και τον αδελφό του Γιώργο

 

                                         (από το προσωπικό αρχείο του Τάκη Πολεμη)

 

 

Διαβάστε περισσότερα: ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΕΜΗΣ - ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ

Λίστα άρθρων

Καιρός

Στιγμές

6._ΧΩΡΑ_ΕΝΕΤΙΚΟ_ΚΑΣΤΡΟ_1930.jpg