Ετών 97... Σύγχρονος και διαχρονικός!

 

Της Μανιώς Μάνεση

Μυαλό κοφτερό… Αγάπη για τη ζωή, αστείρευτο χιούμορ και η αφήγηση της δικής του πολύχρονης ιστορίας, με τη χαρακτηριστική βροντερή φωνή του, αποτελεί μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα εμπειρία. Ο ίδιος άλλωστε χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως «Έναν άνθρωπο που θα μπορούσε να ήταν και καινούργιος. Σύγχρονος, διαχρονικός»… «Έκανα πολλά στη ζωή μου», λέει και η συγκίνηση είναι φανερή στη φωνή του.

Γεννημένος το Γενάρη του 1919 στις Στενιές της Άνδρου, σε μια εύπορη οικογένεια με πέντε παιδιά, ο Γιώργης Μπουκουβάλας, έχει ζήσει αλλαγές, ανατροπές, μεταρρυθμίσεις, πόλεμο, κατοχή και φυσικά πολλές θαλασσινές περιπέτειες ως καπετάνιος που ήταν. Όλα ξεδιπλώνονται στις κουβέντες που κάναμε, πότε κάτω από την κληματαριά στο σπίτι του στις Στενιές, πότε στο σπίτι του στην Αθήνα. Τα παιδικά χρόνια στο ανδριώτικο χωριό της δεκαετίας του 1920, έχουν τις αντικειμενικές δυσκολίες της εποχής, αλλά και την ανεμελιά των χρόνων εκείνων. Χαρακτηριστικά στοιχεία στις αφηγήσεις του, η νοσταλγία μιας εποχής που πέρασε ανεπιστρεπτί και η ικανοποίηση για τα πεπραγμένα...

 

 

 

                                               ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑΣ ΑΝΔΡΟΣ

 

                                                Συζητώντας κάτω από την κληματαριά, στην Άνδρο

                                                                           (φωτογραφία από το αρχείο της Μανιώς Μάνεση)

 

        

     

Περισσότερα: ΓΙΩΡΓΗΣ ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑΣ - ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ

                                   Η απόλυτη προσαρμογή στο σήμερα

 

 

Της Μανιώς Μάνεση

 

 

Έχει βιώσει την τεχνολογική επανάσταση του 20ου αιώνα… τη μεταπολεμική κοινωνική μεταμόρφωση… εν τέλει, την ανατροπή και μετεξέλιξη της καθημερινότητας από τη γέννησή του, το 1918, μέχρι σήμερα. Και έχει απόλυτα προσαρμοστεί και ενταχθεί στη σύγχρονη πραγματικότητα.

         Δημήτρης (Τάκης) Πολέμης. Βετεράνος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, απόμαχος πλοίαρχος του εμπορικού ναυτικού, όπως ο ίδιος υπογράφει με τη σφραγίδα του, φανατικός ερευνητής πληροφοριών και στοιχείων για τη ζωή του χωριού του, χρήστης του ίντερνετ!

       Ετών 98! Παραμένει υπερδραστήριος, με πλήθος ενδιαφερόντων, πλούσια συλλογή βιβλίων «μπορεί νάχω 3000 βιβλία… τα έπαιρνα μαζί μου και διάβαζα μέσα στο βαπόρι» και αμείωτη διάθεση για μάθηση. «Έχω μια δασκάλα και έρχεται και μου δείχνει το ίντερνετ…» λέει με κρυφή περηφάνια…

 

Οι συζητήσεις με τον κ. Πολέμη έχουν πάντα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Δεν είναι μόνον οι αφηγήσεις από τα προσωπικά βιώματα μιας εποχής που πέρασε. Το προσωπικό του αρχείο αποτελεί αστείρευτη πηγή πληροφοριών και ντοκουμέντων για τη ζωή του χωριού, στοιχεία τα οποία θέλει να επικοινωνήσει στις επόμενες γενιές. «Έχω τους γεννηθέντες του χωριού τα χρόνια 1847-1917, τους δράσαντες στην Επανάστασιν του 1821...» και πολλά, πολλά ακόμη...

 

Γεννημένος στις Στενιές Ανδρου, σε εύπορη ναυτική τρίτεκνη οικογένεια θυμάται με νοσταλγία τα παιδικά του χρόνια. «Η μάνα ήταν αυστηρή… Δεν είχε χάδια… Φαίνεται ότι ήμουν σκληρό παιδί με έδερνε…» λέει με ένα χαμόγελο για να προσθέσει «ολόκληρη η κοινωνία ήταν αυστηρή. Οι άνδρες λείπανε και οι γυναίκες είχαν ολόκληρη την ευθύνη για το σπίτι και την ανατροφή των παιδιών». Μιλάει με περηφάνια για τη μάνα, η οποία φαίνεται ότι του ενέπνευσε την αγάπη για τη συγκέντρωση και φύλαξη οικογενειακών εγγράφων. «Εχω ένα φάκελο, που έγραφε η μάνα μου το ’50 ‘να φυλαχτεί, είναι το δίπλωμα του παππουλή’».

 

 

 

ΜΕ ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟ gia site

 

                                 Με τη μητέρα του Φρατζεσκούλα και τον αδελφό του Γιώργο

 

                                         (από το προσωπικό αρχείο του Τάκη Πολεμη)

 

 

Περισσότερα: ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΕΜΗΣ - ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ

 

                                               Εξήντα χρόνια μετά την αποφοίτηση

                                                    από το Γυμνάσιο 'Ανδρου

 

             Της Μανιώς Μάνεση

          Μια περίεργη λάμψη στα μάτια χαρακτηρίζει αυτήν την παρέα που συναντιέται τα τελευταία χρόνια κάθε Αύγουστο στην Ανδρο. Το κέφι στα ύψη, η ζωντάνια περίσσεια. Ισως γιατί μέσα από τις αφηγήσεις από εκείνα τα έξι χρόνια που πέρασαν μαζί στο Γυμνάσιο της Άνδρου, ο χρόνος γυρίζει δεκαετίες πίσω και φέρνει στο προσκήνιο τους χαρακτήρες των εφηβικών χρόνων που τελικά δεν αλλάζουν και πολύ. Οι ζωηροί, παραμένουν ζωηροί... Οι σκανταλιάρηδες και τι δεν θα ‘διναν αλήθεια για να επαναλάβουν εκείνες τις αθώες όπως τις χαρακτηρίζουν ζαβολιές στις οποίες πρωταγωνίστησαν στο πρώτο μισό της δεκαετίας του ’50....

Και οι πιο σοβαροί, αναπολούν με νοσταλγία τη νιότη που έχει εδώ και χρόνια περάσει...

 

scan0001 ΤΑΞΗ ΤΟΥΡΤΑ

                 Τότε... στην αυλή του Γυμνασίου                             Τώρα... γύρω από την τούρτα για τα 60 χρόνια από την                                                                                                                               αποφοίτηση.      

                                                                                                    (φωτογραφία Μαρουλιώ Μάνεση Νικολοπούλου)

 

                                                                        Τ

            Είναι οι μαθητές της τάξης του 1955, που φέτος γιορτάζουν πανηγυρικά τα 60 χρόνια από την αποφοίτησή τους. Εμπνευστής των ετήσιων συναντήσεων, ο Γεράσιμος Λούπεσης ο οποίος οργανώνει από τον Καναδά όπου ζει τη μάζωξη των συμμαθητών ανανεώνοντας κάθε χρόνο το ραντεβού τους για τον επόμενο Αύγουστο.   

Περισσότερα: Η ΤΑΞΗ ΤΟΥ 1955 

Λίστα άρθρων

Καιρός

Στιγμές

.jpg